Te zbrodnie spędzały sen z powiek najbardziej doświadczonym śledczym. Były śmiertelnymi łamigłówkami, pełnymi mylnych tropów. Zdawało się, że wszystko sprzyja zabójcy, że szczęście jest po stronie zła.

Na przełom w śledztwie trzeba było czekać latami. O rozwikłaniu tajemnicy decydował niewiarygodny splot wydarzeń lub pozorna błahostka, na przykład wiejska plotka albo zwykły szyld reklamowy. Także czas obracał się przeciwko sprawcom. Bo chociaż śledztwa tkwiły w martwym punkcie, to nauka pędziła do przodu. Niewidoczna gołym okiem kropla krwi lub zaciśnięty w dłoni ofiary włos stawały się wizytówką mordercy.

Książka jest reporterską rekonstrukcją pracy śledczych, próbą ukazania zwrotów akcji, których często nie widać w procesie sądowym. Pokazuje, jak wyrachowany i okrutny może być człowiek. Osłania emocje policjantów i prokuratorów. Emocje, do których profesjonaliści rzadko się przyznają.