Wat hebben een soldaat die zijn been verloor, een gescheiden man, een moeder die haar zoon moest begraven, een meisje dat reuma kreeg en een vrouw die geen kinderen kon krijgen met elkaar gemeen? Ze zijn er nog. Ze worden elke dag wakker, ademen, leven en kunnen soms misschien zelfs láchen – ondanks dat ze iets waardevols kwijt zijn. Wat maakt de mens in staat om op te staan na verlies? Is de mens weerbaar van zichzelf, of worden we dat door wat het leven ons aandient? En: kan ieder mens tegenslag aan?

Die vragen had journalist Lisanne van Sadelhoff ook toen haar moeder doodging. Regelmatig (of zeg maar gerust: heel vaak) dacht ze: ik kan dit niet, ik kan dit niet. Hoe moet dit? Ze praatte met zoveel mogelijk mensen: de een had ervoor geleerd, de ander ervoor geleden. De antwoorden liggen, zo weet ze nu, niet bij één alwetend orakel. Maar gewoon, bij de mensen die hier op deze aardbol rondlopen.

Lisanne van Sadelhoff (1989) is Neerlandicus en journalist.