"Daha 1909'da, Jonturklerin hukum surdugu Istanbul'da, kulis arkasinda dort siyonist gazetenin redaksiyonunu yaparken, kesin fikrim olusmustu; Turklerin hakim oldugu yerde gunes gorunmez ve ot bitmezdi. Siyonizmin tek umudu, Turk Imparatorlugu'nun yikilmasi idi.Almanya'nin savasta yenilebilecegini goremedim; demek ki bir gazeteci peygamber olamiyormus. Ama Avusturya ve Turkiye'nin savas sonucunda bedel odeyecegi konusunda en ufak bir suphem yoktu. Demir ve tas atese dayanabilirdi; ama tahtadan bir kulubenin eger bir Mucize gerceklesmezse, atesten kurtulmasi imkansizdi ve bende kesin bir inanc vardi...Mucize yoktu.Filistin'i kurtarmak icin oncelikle Turkleri yenmek gerek. Darbeyi dogudan mi, batidan mi vuracagiz; bu sadece teknik bir soru. Her cephe, Siyon'a giden bir yoldur.Aramizdan oyle bir tur insan cikacak ki ne kendi, ne de baskasi adina bir egilimi olacak... Demirden bir tur. oyle kapkati degil, ama iste demir gibi... Milli cikarlar dogrultusunda, her cesit sekil verilebilecek bir demir... Bir cember mi lazim? Buradayim. Bir civi, bir vida, bir demir parca? Buradayim. Toprak mi kazilip, acilacak? O kazma benim... Asker mi gerekli? Iste ben, hazirim! Polis, doktor, hukukcu, oyuncu, ogretmen, su tasiyici? Buradayim. Yuzumde ifade yok, psikolojim yok, kendime ait duygularim yok, adim yok, hicbir seye bagli degilim."Sadece bir emir kipi taniyorum... Israil'i kur!(Tanitim Bulteninden)Ince Sayfa 224Baski 2014 Sayfa 212Baski 2014 Yeditepe Yayinevi