Ljóðin kviknuðu eftir snjóflóðin á Flateyri og Súðavík og fram braust konan í öllu sínu veldi sem hafði verið kaffærð af samfélaginu, brjáluð kona, kona sem söng og var með lóu á hverjum fingri, kona sem þráði grænan kjól og fá að vera í ljósinu. Kona sem vildi koma til jarðarinnar eftir að hafa flúið þaðan.