เธอถูกวางตัวให้เสกสมรสกับ ‘พระองค์เจ้ากิตติพันธ์ภาณุภาค’ มาตั้งแต่เล็ก นับแต่นั้นแหวนหมั้นวงน้อยจากวังนรังสรรค์ก็ตรึงนิ้วนางข้างซ้ายของเธอมาโดยตลอด
ทว่า 8 ปีผ่านพ้นไป เจ้าบ่าวที่สมควรจะได้พบกันเสียทีกลับไม่เคยมาให้พบหน้า! เธอรอแล้วรอเล่า จนการสมรสพระราชทานที่แสนมีเกียรติ กลับกลายเป็นที่ติฉินนินทาในหมู่เชื้อพระวงศ์ด้วยกัน ว่าแท้จริงแล้วว่าที่เจ้าบ่าวอาจไม่โปรดว่าที่เจ้าสาว ถึงไม่ยอมเสด็จกลับมาจากอังกฤษเสียที!
จากรอคอย จากยินยอมแต่งงานแต่โดยดี จึงแปรเปลี่ยนเป็นอยากแข็งข้อ
เขาเป็นใครถึงกล้าปล่อยให้เธอรอนานถึง 8 ปี!? เป็นเจ้าชายวังนรังสรรค์แล้วยังไง เธอต้องกลัวด้วยหรือ?
ไม่หรอก! เพราะเธอน่ะมีศักดิ์ศรี และวันเวลาแห่งการรอคอยได้จบลงแล้ว!!
หลังจากที่เขากลับมาจากอังกฤษ คราวนี้แหละเขาจะได้เจอฤทธิ์เดชของเธอบ้าง!
เสด็จกลับมาซะโดยดีเถอะว่าที่พระสวามีเจ้าขา เสด็จมาเอาแหวนหมั้นของพระองค์คืนไป!
เพราะเธอ ‘หม่อมเจ้าหญิงกุลกนกราภา’ ไม่ต้องการจะเป็นชายาของพระองค์อีกต่อไปแล้ว!