มันคำนวณหา ‘ฤกษ์’ แล้วเสาะแสวงหา ‘ผู้ถูกเลือก’
‘สี่คน สี่ธาตุ บูชาปสานเทพเทวา’
มันเฝ้าติดตามตัว ‘ผู้ถูกเลือก’ และนำมาเข้าพิธีทีละคน
หากที่เพ่งพิศจับตามอง...สาวน้อย ‘รันหณ์’
เธอเกิดมาเพื่อเป็น ‘ผู้ถูกเลือก’ ที่แสนพิสุทธิ์โดยแท้
หญิงสาวธาตุไฟ ‘อัคนีบริสุทธิ์’ ที่จะเป็นเครื่องบัดพลี
“ผู้เสริมชะตาเสวยสุขาวดีเล็งเห็น
กระทำบัดพลีมิเว้น ธรณิน คงคา วายุ เตโช”
มันใช้สายตาจับจ้องแทบทุกซอกทุกมุม
นิ้วมือเหี่ยวย่นลูบลงที่ผิวหน้าระเรื่อใสของสาวน้อย

โอ้...เตโชต้องบัดพลีด้วยอัคนีบริสุทธิ์
ผิวพรรณผ่องผุดของสาวพรหมจรรย์เป็นอย่างนี้เองน่ะหรือ
นิ้วนั้นไล้เรื่อยลงมาตามลำคอจนแตะเสื้อบางรับรู้ถึงเนินเนื้อ
มันปิดตาแน่นดั่งพยายามหักห้ามใจ
ความรู้สึกพลุ่งพล่าน จนแทบหยุดตัวเองไม่ได้
นี่คือ ‘ผู้ถูกเลือก’ คนสุดท้าย มันจะกระทำการใดให้เสียฤกษ์ไม่ได้
มันต้องรอฤกษ์ และฤกษ์นั้น...มันจะเสวยสุขาวดี อัคนีบริสุทธิ์
บูชาต่อหน้าเทวรูปเทพสังวาส สวดมนตราระเริงเร่ง
ก่อนนำพาร่างน้อยไปสู่วินาทีแห่ง ฤกษ์สังหาร!